Dugaan Nooraini

Pengalaman Pn Rozita Berkenalan dgn orang kaya yg pelik masa jual kosmetik.. Dugaan Nooraini : Part 19

Sambungan part 19, 

DSC04310Tibalah harinya yg dijanjikan..Sy bersiap awal menguruskan anak2 supaya sy boleh menjual kosmetik .. Pertemuan yg dijanjikan di Perhentian bas di kampung Jelai jam 11am..

Sy bawa moto sambil berdoa sy melangkah.. Mudah2an laku jualan ni.. Sy sampai lebih awal supaya sy bersedia apa yg dicakapkan bila berjumpa pelangan nanti.. Memang sedih bila dikenang2 kembali keadaan miskin hina x berbekal ilmu mencari rezeki. x tau apa penerimaan org lagi, redah je lah bab cari rezeki ni..

3844493587_d4d3c1126b
Sungai Jelai Kuala Lipis banyak ikan patin..

Sy masukan kotak make up tu dlm beg plastic. Sy pakai baju kemas2.. Alahai baju bundle je pun.. Mahal sikit pada baju anak2 sy… Anak punya Rm0.50sen sehelai,  sy punya RM5.00 (Mak kena lebih melawa..ha ha ha)

Setibanya di stesen bas (pondok buruk org kampung buat bukan lawa macam sekarang)… Sy melihat ada org lain sedang menunggu bas.. Berdebar juga takut kakak tu… Sy pun meletakan moto dan duduklah menunggu kakak tu.. Niat dihati berkenalan dgn kakak tu nanti, sy rasa potensi mengenali lebih ramai lagi org2 kampung disini atau bertemu dgn pelanggan2 baru.. Panjang leher sy kot2 akak tu sampai.. X juga kelihatan.. Jam dah 11.30..

Kini perasaan teruja bertukar takut.. Sy renung beg2 plastik… Rm100 modal ni utk 4 kotak.. Sy marah diri sendiri “Ha tu lah syokk sendiri ..Org dok kat utan mana pakai kosmetik..Padan muka sy kalau x laku..“.. Adoi hai hati sy binggung gelisah… Kalau akak x datang mana sy nak jual kosmetik ni.. Banyak ni modalnya, anak2 nak makan pakai pun sy berkira.. Kosmetik mahal2 sy kalau x laku.. Menyesal x sudah..!!.

Xpa lah sy tunggu sampai jam 1.00 tgahari.. Kalau x da sy balik lah.. Kalau bukan rezeki sy hari ni esok lusa sy tetap jual juga sehingga dapat balik duit modal paling kurang pun…. 12.30, 1 kereta mendekati sy.. Oooooo menjengah keluar akak tu.. kali ni dgn family nya… Seronok lega hati.. Kakak datang juga akhirnya…”Maaf awak sy lambat ada hal tadi dirumah…Mari lah ikut akak ke rumah” Akak menyapa sy dari dalam kereta..

Sy sambut dgn senyuman puas “xpa akak syukur juga akak datang..sy teringin nak kenal keluarga akak ..“.. Sy terus mengambil moto dan mengikuti nya dari belakang.. Dalam 10 minit sy tiba dirumahnya. Mmg terkejut melihat rumahnya kerana sy membayangkan rumah banglo besar yg tersusun rapi kerana tokeh balak tu sgt kaya pada fikiran sy ….

Gulai tempoyak ikan patin sungai yang sangat menyelerakan.

Rumahnya tiada pokok kiri kanan… Tinggi tiang..tingkap rumahnya hanya bertongkat kayu.. Berbeza dgn rumah2 di Selangor jika org berada rumahnya besar.. Kemas tersergam.. Sy pun naik kerumah dan menyorokan perasaan sy kehairanan…Keluar lah wanita yg sy jangka ibu kepada kakak tadi.. Hitam sekali mukanya seakan2 org asli..Kecil dn kurus.. Tiada senyuman mesra menyambut sy sebagai tetamu..Sy down ketika itu.. Mak cik  bersuara meminta anak2nya membawa hidangan air dan memulakan perbualan dgn sy yg senyap terkejut sejak tadi..

Mak Cik : Awak sorang je ke.. Anak sy kata awak duduk feldakan..

Sy : Ya Mak Cik.. Sy org Selangor dan sy x da sedara mara disini.. Sy nak kenal2 dgn org2 Pahang, teringin sekali nak keluarga angkat.. Itu hajat sy Mak Cik.. (Sy terlihat diluar tingkap lori besar2 keluar masuk dan ada lelaki tua membuka galang besi)..

Mak Cik : Elok lah kita kenal2 ..Awak dah kawin kan.. Umur berapa.. anak berapa orang.??  (Anaknya datang membawa hidangan air)

Sy :Sy 19 tahun.. Ada anak 3 dah..Masa kawin 16 cik, mak sy paksa , kawin dgn anak tuan rumah kami..Kami org susah , sy kena ikut je apa mak suruh ..xda pilihan sy cik.. Sy susah sekarang pun Mak x tau ..Sy lalu hidup sorang2.. (Terngaga..terkejut Mak Cik myb sbb sy muda sgt)

Mak cik :Kami org Pahang xda kawin muda macam tu… Ni anak Mak Cik umur 23 tahun yg sulong..ada lagi 4 org anak Mak Cik..Kesiannya awak..Pandai ke awak urus anak2.. (Kakak anak Makcik tu mendengar perbualan sy dgn ibunya)..

Sy : Pandai lah Cik.. Sbb sy biasa jaga adik dulu dn sy sentiasa urus kerja2 rumah… tolong org tua sy jugak kerja2 niaga .. Mak sy paksa buat kerja2 tu Cik.. Mmg sy susah Cik,  tapi sy x suka meminta2 simpati kat org..Malu sy ..Sy sekarang jual kuih kat kongsi Indon sementara nak tunggu getah noreh dalam seminggu lagi Cik.. Anak sy no2 cacat.. Sy kena kerja Cik sbb suami sy bermasalah.. X cukup kami makan pakai.. (Mak Cik renung muka sy sedalam2nya..)

Kakak : Mana kosmetik yg awak pakai tu..Nak tengok lah.. (Mak cik memerhatikan sy lagi dan selepas itu dia menyuruh anaknya memanggil jiran sebelah datang utk mendengar penerangan sy..Sy menerangkan dgn semangat dn info yg sy belajar dgn tokeh cina kat Lipis tu)..

Sy : Mak cik..Suami Mak Cik mana… ( Jiran Mak Cik datang 2 orang mendengar penerangan produk dgn kakak apa yg sy jual hari ni )

Mak Cik : Tu yang jaga lori balak tu..nampak dak..? (Sambil menunjuk kearah suaminya)..Mak cik nak kedapur kejap.. Awak duduk dululah dgn anak dan jiran Mak Cik ni..

Jiran : Betul ke awak pakai ni ..Mmg cantik kulit muka awak..Mmg lah awak pakai jadi sbb awak dh mmg putih. .Kami ni hitam mana boleh jadi macam awak..( Mak cik menyediakan makan Tengahari)..

Sy : Ya sy pakai.. Alahai kak kalau berikhtiar setidak2nya dah mencuba..Kalau x buat apa2 langsung mana nak nampak berubahnya…(Mereka memegang kulut muka sy dan mencuba kosmetik sample yg sy punya)..

Jiran :  Sy ambil 2 ..satu utk adik sy dia kirim juga…Sambil membayar kepada sy (Kakak anak Makcik ambik 1..Sy ada 1 lagi stok Berbaki..)

Mak Cik : Mari makan sama2, rasa Mak Cik masak..Gulai tempoyak ikan patin sungai …(Pakcik sudah ada dirumah. .dia sangat ramah dan manis air mukanya..Kulitnya juga sgt gelap mungkin sbb mereka berjemur dn rumah x banyak pokok) ..

Pak Cik : Kami kalau makan ikan patin mmg kebanggaan kami ni..Mahal yg amat…Sedap patin sungai ..bukan patin bela x sedap macam ni..Beratus harga sekor..(Kami semua duduk makan.. Sy malu dan pertama kali menjamah makan masakan tradisi org pahang)

Sy : Terimaksih Mak Cik sekeluarga jemput sy makan.. Sy x pernah makan gulai tempoyak ikan patin.. (Pak cik mengemaskan beg duitnya sampai kembung2 … Terburai .. Masyaallah banyaknya duit terkejut sy xpadan dgn rumah mereka yg sgt buruk)..

Pak Cik : Makan , makan nak..sila sila..Pak Cik  makan ni masa lori balak x masuk, ntome rehat , mereka masuk masa tertentu..Lepas ni Pak Cik turun lagi…Pak selalu ke Lipis beli ikan patin.(Selesai makan kakak tu minta duit dgn ayahnya nak bayar kosmetik sy)..

Selesai urusan jual beli.. Sy memberitahu alamat rumah sy.. Sy mempelawa mereka datang ke rumah sy.. Pengalaman sy, orang Pahang berwajah serius/kurang mesra tetapi sgt ikhlas dan baik2 belaka.. Itu yg sy belajar tentang sikap org2 disana… Jangan sangka org Pahang x berduit… Zaman dulu mereka banyak duit tapi kurang membeli kepada kebendaan….Tanah mereka sgt banyak dan ada tanah mereka yg ada emas..Bab makan ikan patin dan gulai tempoyak.. Bertempayan2 bersimpan.. Itu kebanggaan mereka. .

Isnin sy sambung lagi perjalanan sy menoreh getah dn sy pergi kerumah nenek yg menjaga sy masa bersalin.. Insyaallah

 

12 Comments

  • haslina

    Saya asal kuala lipis puan. Keluarga arwah ayah saya asal kg area sana. Dari kecik tengok kehidupan mmg mcm orang susah tapi diorang byk tanah, emas. Kebendaan mmg tak nmpk.

  • Nor Asikin Daud

    Kembang hati saya puan puji org pahang bila dah kenal! Saya bukan asal kampung, jadi tak tahu sangat kehidupan orang ulu pahang. Teruskan cerita puan!

  • lina

    He he saya org perak dok kat kedah suami org selangor teruskan cerita ya puan dpt juga saya tau pasal org pahang bagus juga ya(ada tp tak menunjuk nunjuk)mcm toke cina.saya suka perhati ketika dlm bank pakai t.shirt pagoda seluar pendek tapi….poket byk setiap poket ada duit yg dah diikat berketul ketul

  • irfa

    alahai, telan air liur tgk tempoyak ikan patin tu
    patin n pahang tak dpt dipisahkan
    toknenek asal pahang. so gulai ni mmg wajib ada kalau majlis keluarga

  • Ekyn Zainuddin

    Best n sebak jgk dgr pengalaman puan.. almaklum lah no ic je dr perak, tp mmg mbesar di KL.. sawah bendang pokok getah kelapa sawit mmg xkenal.. malunya nnt kat anak2 kalo dtanya xtau nak jwb ape sbb xde pengalaman kenal pokok2 semua tu.. Alhamdulillah hidup kami still ok makan pakai tjaga walau bkn keluarga senang.. dulu xblh nak bcakap dgn Ayah sbb rasa dendam.. tp Alhamdulillah slowly blh terima hakikat seburuk2 nya, darah yg mgalir ni dr dia.. dan akhirnya ayah jgk jadi wali kita.. n mak la hero kami mbesarkn kami 7 beradik tanpa bkeluh kesah.. hmmmmm.. sedih tgk mak smpai skrg x merasa senang… alhamdulilh hajat mak nak tgk kaabah tmakbul walau dgn ihsan org..moga Allah murahkn rezeki kami agar dpt myenangkn mak.. insha allah… puan mjadi inspirasi utk bkerja lebih kuat mbantu keluarga… teruskn coretan puan ye..

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

error: Content is protected !!